\chapter*{مقدمات}
\markboth{مقدمات}
{}\addcontentsline{toc}{chapter}{مقدمات}
این بخش مقدمه‌ای بسیار کوتاه برای نوشتن یک رساله یا پایان‌نامه یا پروژه در این فایل می‌باشد.  لذا قبل از شروع به نوشتن، ابتدا این بخش را مطالعه نمایید تا با نحوه نوشتن مطالب  و   برخی از دستورات لازم  آشنا شوید.
از آنجا  که یک پایان‌نامه یا رساله،  نوشته‌ای طولانی است،           قسمت‌های مختلف این  پایان‌نامه یا رساله  در فایل‌های جداگانه قرار گرفته‌اند تا باعث باعث شلوغی و سردرگمی نشوند.  
\begin{enumerate}[1)]
	\item 
	\textbf{ فایل اصلی این مجموعه:}
	\begin{center}
		\textbf{  
			\lr{Thesis.tex}
		}
	\end{center}
	\textbf{ می‌باشد.}
	اگر به فایل 
	\lr{Thesis.tex}
	دقت کنید، متوجه می شوید که قسمت‌های مختلف آن، توسط دستورهایی مانند 
	\lr{$ \backslash $input}
	و
	\lr{$ \backslash $include}
	در فایل اصلی، یعنی 
	\lr{Thesis.tex}
	فراخوانی شده‌اند. تغییرات مورد نیاز در فایل‌هایی  که با دستور 
	\lr{$ \backslash $include}
	فراخوانی شده‌اند،    انجام می‌پذیرد. در این فایل، فرض شده است که پایان‌نامه یا رساله یا پروژه شما، از سه فصل اصلی، یک پیش‌گفتار، یک فصل نتیجه‌گیری و یک پیوست  تشکیل شده است. البته دو پیوست اضافه نیز برای  ترسیم برخی اشکال و نمودارها در \LaTeX در فایل
	 	\lr{Thesis-Example.tex}
	 وجود دارند، که به منظور افزایش سرعت اجرای برنامه، در حالت پیش‌فرض در کنار آنها علامت درصد قرار داده شده 
	 (Appendix2,3)
	 که برای مشاهده آنها، می‌توانید این علامت‌ها را بردارید. 
	برای اجرا نشدن و فراخوانی نشدن هر فایل یا دستور یا عبارتی باید در کنار آن علامت \% قرار دهید تا توسط \LaTeX  خوانده نشوند. پس از اتمام هر فصل، می‌توانید ‌‌در کنار دستور فراخوانی آن فصل، علامت درصد قرار دهید  تا آن فصل فراخوانی نشود و زمان اجرای برنامه کاهش یابد.
	\item 
	تنظیمات پایه‌ای کلاس در فایل 
	{GUI-Thesis.cls}
	قرار دارد که تنظیمات اصلی این پایان‌نامه یا رساله در اینجا تعریف شده و نیاز به تغییر ندارد. 
	\item
	مشخصات خود را در فایل 
	\lr{jeld.tex} 
	وارد کنید.  مشخصات  پشت  و روی جلد، چکیده فارسی و انگلیسی، همچنین بخش‌های اصالت‌نامه فارسی و انگلیسی، اطلاعیه جلسه روز دفاع،  صورتجلسه  دفاع  فارسی و انگلیسی همگی در این قسمت  وارد می‌شوند.
	در مورد اصالت‌نامه فارسی و انگلیسی (همچنین صورتجلسه دفاع فارسی و انگلیسی) این نکته قابل ذکر است که تا قبل از دفاع، همه این موارد بصورت نوشتاری در فایل رساله قرار می‌گیرند. اما پس از دفاع، باید فایل اسکن امضا شده این  موارد در پایان نامه قرار گیرد. 
	برای این منظور باید  عکس‌های اسکن امضا شده در  پوشه 
	resources
	قرار گیرند و سپس علامات درصد از مکان‌هایی که در  فایل 
Jeld.tex
	مشخص شده‌اند، برداشته شوند تا نمونه اسکن‌های امضا شده  در فایل رساله قرار گیرند. 
	\item
	درصورت وجود، دستورات قابل تعریف  توسط کاربر در فایل  
	\lr{MyCommands.tex}
	قرار داده می‌شوند.   در این قسمت می‌توانید   دستورات  جدید تعریف کنید و در هنگام نوشتن رساله از آنها استفاده کنید (بخش  \ref{secdef}  را ببینید). 
	به طور مثال، در فایل نمونه دستورهای همراه با چندین آرگومان با      
\lr{	$ \backslash $newcommand  }
	نوشته شده‌اند  (خطوط 1 تا 18 در فایل MyCommands ) و دستوراتی که     فاقد  آرگومان ورودی هستند، با
\lr{	  $ \backslash$def }
	   معرفی شده‌اند 
	(خطوط 20 تا 74 در فایل MyCommands  را ببینیید). 
	از این رو ممکن است در    فصل‌های این فایل نمونه،  دستوراتی ببینید که در  فایلی دیگر،  قابل  اجرا نباشند.
	در برنامه Texstudio تمایز  دستورات معرفی شده توسط کاربر غالبا مشخص می‌باشد. اگر روی آنها کلیک  کردید و توانستید وارد بسته مربوط به آنها شوید،   این دستورات در آن بسته معرفی شده‌اند. در غیر اینصورت این دستور فقط در این متن تعریف شده است. 
	 توجه داشته باشید  دستور 
	 \lr{	  $ \backslash$def }  را نیز می‌توان برای دستوراتی که با آرگومان‌های 
	 ورودی  هستند، استفاده نمود. هنگام تعریف دستورات جدید، حداکثر تعداد آرگومان‌های ورودی می‌تواند 9 آرگومان ‌باشد.
	\item 
	مراجع و منابع در فایل 
	\lr{MyReferences.tex}
	قرار می‌گیرند.
	(بخش    
	\ref{bibtex}
	را ببینید)
	\item
	کلماتی که برای تهیه نمایه‌ها استفاده می‌شوند در فایل 
	\lr{ MyWords.tex}
	وارد می‌شوند.
	(بخش    
	\ref{namaye}
	را ببینید)
\end{enumerate}
قسمت‌های خروجی پایان نامه بین  دستور
\lr{$\backslash$begin\{document\}}
تا دستور 
\lr{$\backslash$end\{document\}}
قرار دارد که شامل قسمت‌های مختلف زیر است:
	\begin{enumerate}	\item 
		\lr{$\backslash$defexample  }: 
		  اطلاعیه جلسه دفاع که پس از مشخص شدن تاریخ دفاع باید تکمیل شود. این اطلاعیه در اولین صفحه فایل پی‌دی‌اف قرار می‌گیرد که تا  زمان دفاع درصد این قسمت نباید برداشته شود. موارد مورد نیاز این قسمت در فایل 
		  \lr{Jeld.tex}
		  تکمیل می‌شود. 
		  \item 
		  \lr{$\backslash$facoverdec}: 
		  توسط این دستور "روی جلد`` و "صورتجلسه دفاع فارسی`` قرار می‌گیرند که تا زمان تحویل به گروه نباید درصد این قسمت برداشته شود.  قسمت‌های مختلف این دو بخش نیز در فایل 
		  \lr{Jeld.tex}
		  تکمیل می‌شوند. 
		  \item 
		  \lr{$\backslash$formesalfa}: 
		  توسط این دستور "تعهدنامه فارسی`` قرار می‌گیرد.  درصد این قسمت را پس از تهیه نسخه نهایی بردارید.   قسمت‌های مختلف این بخش نیز در فایل 
		  \lr{Jeld.tex}
		  تکمیل می‌شوند. 
		  \item 
 		  \lr{$\backslash$include{Present}}:     
		  	توسط این دستور صفحات "تقدیم به`` و "سپاسگذاری`` در پایان نامه قرار داده می‌شوند که این دو قسمت در فایل 
		  	\lr{Present.tex}
		  نوشته می‌شوند. درصد این قسمت را پس از تهیه نسخه نهایی بردارید. 
		  	
		  \item \lr{$\backslash$tableofcontents}:
		  توسط این دستور فهرست مطالب قرار داده می‌شود.
		   \item \lr{$\backslash$listoffigure}:
		  توسط این دستور لیست شکل‌های موجود در رساله قرار داده می‌شود که در صورت عدم نیاز می‌توان کنار آن علامت درصد گذاشت.
		   \item \lr{$\backslash$listoftables}:
		  توسط این دستور لیست جداول  موجود در رساله قرار داده می‌شود که در صورت عدم نیاز می‌توان کنار آن علامت درصد گذاشت.
		   \item \lr{$\backslash$listofalgorithms}:
		  توسط این دستور لیست الگوریتم قرار داده می‌شود که در صورت عدم نیاز می‌توان کنار آن علامت درصد گذاشت.		  
\item \lr{$\backslash$faabstract}:
توسط این دستور چکیده فارسی قرار داده می‌شود. 
\item \lr{$\backslash$setpages}:
توسط این دستور تنظیمات سبک صفحات قرار داده می‌شود که نباید دستور درصد در کنار آن قرار گیرد. 

	\item
	پیش‌گفتار در فایل Introd.tex قرار داده می‌شود. 
	\item  
	مطالب فصل اول در 
	\lr{Chapter1.tex}
	وارد کنید.
	\item 
	سپاسگزاری و تقدیم به در
	 \lr{Present.tex}،
	\item 
	نتیجه‌گیری در
	 \lr{Conclusion.tex}،
	\item 
	درصورت وجود پیوست‌،    آن را در فایل
	\lr{Appendix1.tex}  
	 قرار  دهید. 
	 \item 
	  مراجع و رفرنس‌ها توسط فراخوانی فایل 
	  \lr{References.tex}
	  در رساله قرار داده می‌شود. دو روش مختلف برای تهیه مراجع وجود دارد که شامل استفاده از فایل 
	  bibtex
	  و 
	  روش وارد کردن دستی می‌باشد که اکیدا استفاده از فایل 
	  bibtex
	  پیشنهاد می‌شود. (ببینید  \ref{bibtex})
	  \item
	   نمایه‌های مختلفی در این رساله وجود دارد که در صورت تمایل می‌توان آنها را تولید نمود. این نمایه‌ها یا بطور خودکار یا بطور دستی ایجاد می‌شوند. 
	   
	   نمایه‌هایی که به‌صورت خودکار بوجود می‌آیند شامل نمایه‌های زیر می‌باشند. برای تهیه این نمایه‌ها باید کلمات مورد نظر در فایل MyWord.tex قرار گیرند
	   (ببینید \ref{namaye}).
	  \begin{enumerate} 
	  \item \lr{$\backslash$nemadha}:        دستور  قرار دادن لیست نمادهای اختصاری استفاده شده در متن                     
	 \item \lr{$\backslash$glossaryfatoen}:
	                                          دستور  قرار دادن   دیکشنری فارسی به انگلیسی
	  \item \lr{$\backslash$glossaryentofa}:          دستور  قرار دادن   دیکشنری انگلیسی به فارسی
	  \item \lr{$\backslash$abbreviation}:    دستور  قرار دادن   نمایه فهرست کلمات مختصر
	  \item \lr{$\backslash$faword}:     دستور  قرار دادن    واژه‌یاب فارسی  
	 \item \lr{$\backslash$enword}:   
	دستور  قرار دادن واژه‌یاب انگلیسی
\end{enumerate} 
اما نمایه‌های دستی که می‌توان در این فایل قرار داد به صورت زیر هستند:
\begin{enumerate}
	\item 
	Nemadha\_example.tex :	
	          برای وارد کردن نمادها به صورت دستی می‌توانید آنها را در این فایل وارد کنید.
	\item  
	{dic-en2fa..tex} :	
	   برای وارد کردن دیکشنری انگلیسی به فارسی، کلمات را در این فایل وارد کنید.
	\item  {dic-fa2en.tex} :	
	برای وارد کردن دیکشنری  فارسی به انگلیسی، کلمات را در این فایل وارد کنید.
\end{enumerate}
\item \lr{$\backslash$enabstract }:
  توسط این دستور، چکیده انگلیسی در فایل رساله قرار داده می‌شود که متن آن باید  در فایل 
\lr{Jeld.tex}
قرا داده شود. 
\item \lr{$\backslash$formesalen}:                                            
 توسط این دستور، تعهدنامه انگلیسی در فایل رساله قرار داده می‌شود. 
 قسمت‌های لازم در این  قسمت، در فایل 
 \lr{Jeld.tex}
 تکمیل می‌گردد.  درصد این قسمت را پس از تهیه نسخه نهایی بردارید. 
  \item \lr{$\backslash$encoverdec }:                                            
 توسط این دستور،  صورتجلسه دفاع انگلیسی و پشت جلد در فایل رساله قرار داده می‌شود. 
 قسمت‌های لازم در این دو قسمت، در فایل 
 \lr{Jeld.tex}
 تکمیل می‌گردد. علامت درصد کنار این دستور نیز تا زمان تحویل رساله به گروه نباید برداشته شود. 
  \end{enumerate}
در هنگام نوشتن رساله یا  پایان‌نامه یا  پروژه خود توجه داشته باشید که فایل شما بدون خطا اجرا شود. خطاها (error) با رنگ قرمز در قسمت  log نشان داده می‌شوند و در اولین سطرهای پنجره پیغام، قرار می‌گیرند که باید رفع شوند.  در غیر این صورت، تعداد خطاها زیاد می شود و ممکن است  با خطایی مواجه شوید که به خاطر آن، فایل شما خروجی ندهد و فایل پی‌دی‌اف ساخته نشود و  به‌دلیل وجود خطاهای زیاد، امکان پیدا کردن آن خطا نیز مشکل باشد. بنابراین بهتر است همواره   پس از نوشتن چند خط و اجرای آن، خطاهای موجود را  رفع کنید. 

هشدارها (warning)  که با رنگ نارنجی مشخص می‌شوند، هر چند در اجرای برنامه اخلالی وارد نمی‌کنند، اما به آنها نیز توجه داشته باشید. ممکن است به موردی رفرنس داده باشید که در متن شما موجود نباشد یا این که یک برچسب (lable)  به دو عبارت متفاوت زده شده باشد و لذا ممکن است به موردی ارجاع دهید که مطلوب شما نباشد. 

پیغام های دیگر به رنگ  آبی هستند. اکثر آنها اشاره می‌کنند که شما یک 
(badbox)
دارید. یعنی نوشته‌ها  در قسمتی از متن شما از  کادر معرفی شده بیرون زده است.  این پیغام‌ها با استفاده مناسب از دستور 
\lr{ $\backslash$linebrak}
و
شکستن فرمول‌های طولانی یا تغییر در اندازه جداول و ... قابل رفع هستند.

در ادامه   برخی خطاهای متداول و برخی از  دستورات پرکاربرد در \LaTeX ارائه می‌شود.  برای آشنایی بیشتر با \LaTeX، به فایل‌های راهنمایی را که برای این نرم افزار نوشته شده‌اند و برخی از آنها در پوشه   $\rm The TeXLive Guide$  قرار دارند، مراجعه کنید. 


در \LaTeX بسته‌های مختلفی برای اجرا شدن دستورات مختلف و نمایش علائم خاص  وجود دارند که باید با دستور 
$\backslash\rm{usepackage}\{ \text{نام بسته}\}$
فراخوانی شوند. به طور مثال برای علائم ریاضی باید  بسته amsmath و  amssymb و برای تایپ کلمات فارسی باید بسته xepersian (یا زی‌پرشین) فراخوانی شوند. در این فایل اکثر بسته‌های مورد نیاز برای دانشجویان ریاضی فراخوانی شده‌اند و مگر در موارد خاصی، نیاز به فراخوانی بسته جدیدی نمی‌باشد. اما در صورت لزوم می‌توانید بسته‌های مورد نیاز خود را قبل از فراخوانی \lr{GUI-Thesis.cls} وارد کنید.  


\section{برخی خطاها}
\begin{enumerate}[1)]
	\item 	
در ابتدای هر فایل
tex
باید کلاس آن مشخص شود. این کلاس با دستور 
$\backslash\rm{documentclass\{class\}}$ 
در اولین خط از  فایل tex  مشخص می‌شود که می‌تواند یکی از حالت‌های  
$$	\rm{ \centering report, book, article,beamer, bidipresentation ...}$$
 باشد.

نوشتار شما زمانی اجرا می‌شوند که بین 
$\backslash \rm{begin\{document\}}$
و 
$\backslash \rm{end\{document\}}$ 
قرار گرفته باشند. 
(توجه داشته باشید ممکن است فایل شما اجرا شود اما دارای این  موارد نباشد. در این صورت فایل شما توسط یک فایل دیگر که دارای این دستورات می‌باشد، فراخوانی شده است. مانند این بخش راهنما، که توسط فایل \rm{Thesis} فراخوانی شده و خود فایل \rm{Thesis} دارای   دستورات بالا می‌باشد.)  در فایل‌های موجود در اینجا این دستورات لحاظ شده است و نباید در  فایل‌های این مجموعه این دستورات را قرار دهید. توجه داشته باشید حذف هر کدام از این دستورات باعث بروز خطا می‌گردد. 
\item 
همه نمادهای ریاضی باید در یکی از محیط‌های  ریاضی استفاده شوند. 
دستور این نمادها در فایل $ \rm symbols.pdf$  در پوشه $\rm The TeXLive Guide$  قرار دارد.
به‌طور مثال برای نوشتن 
$\lambda$ 
و
$\Lambda$
باید از دستورات 
\lr{\$$\backslash$lambda\$ }
و
\lr{\$$\backslash$Lambda\$}
استفاده کرد. 

 استفاده از  دستور 
$\rm \backslash lambda$
در محیط متن خطای 
$${\rm Missing \$~ inserted. }\backslash  {\rm backslash}$$
را در پی دارد. محیط‌های ریاضی (یا محیط‌های فرمول‌نویسی)  بصورت زیر هستند:
\begin{enumerate}
	\item
	\label{er1}  \$   ~ content ~\$  
	  که برای قرار دادن عبارت ریاضی در بین متن به کار می‌رود.
	\item 
	\label{er2}
	$  \rm \backslash begin \{align\}   
	~	content~
 \rm \backslash end \{align\} $
  که برای قرار دادن عبارت ریاضی در خارج از متن استفاده می‌شود. 
	\item
	  به غیر از این دستور، عبارت‌های دیگری نیز وجود دارند که همان عمل  align را انجام می‌دهند،
	اما دستور align 	از همه کاملتر است.   این دستورات شامل 
	\begin{enumerate}[(i]
		\item 
	$ \$\$ \rm  ~ content ~\$ \$ $
	\item 
$ 	\rm \backslash[    ~ content ~\rm \backslash] $
\item 
$ \rm \backslash begin \{eqation\}   
~content ~
\rm \backslash end\{eqation\} $
\item 
$ \rm \backslash begin \{eqnarray\}   
~content ~
\rm \backslash end\{eqnarray\} $

می‌باشند. در تمام یک متن،  استفاده از بند‌های
  \ref{er1}  و \ref{er2} کفایت می‌کند. 
	\end{enumerate}
\end{enumerate}
\item
هر دستور
$\rm \backslash begin$
 باید یک دستور 
$\rm \backslash end$
داشته باشد. در غیر این‌صورت آن دستور با یک $\rm \backslash end$ یا  $\rm \backslash begin$  دیگر متناظر می‌شود که باعث  خطا می‌گردد.

% که باعث خطایی شبیه به 
% 
%\lr{$ \rm \backslash$begin\{align\} on input line 39 ended by $ \rm \backslash$end\{enumerate\}. $\rm \backslash$end\{enumerate\}}
%
%می‌گردد. 
\item
هر دستور
$\rm \backslash left$
باید یک دستور 
$\rm \backslash right$
داشته باشد. در غیر این‌صورت  با خطا مواجه می‌شوید. 
%\lr{Missing $ \rm \backslash$right. inserted. I$ \rm \backslash$left }
%یا 
%\lr{Missing $ \rm \backslash$left. inserted. I$ \rm \backslash$right }


\item 
هر آکولاد باز با یک آکولاد بسته متناظر می‌شود و اگر یکی از این دو موجود نباشند، باعث خطا 
می‌شود. این نوع خطا در متن‌ها و فرمول‌های طولانی بسیار رخ می‌دهد.   
 \item 
اگر در جایی از متن،  فونتی برای نوشتن تعریف شده باشد که آن فونت در سیستم شما وجود نداشته باشد، با پیغامی خطایی شبیه به 

\lr{fontspec error: "font-not-found" The font "XB Niloofar" cannot be found. For immediate help type H <return>. $ \rm \backslash$settextfont{XB Niloofar}}

مواجه می‌شوید که مشخص می‌کند شما فونت "\lr{XB Niloofar}" را ندارید. 
\item 
برای رفتن به سطر بعد در محیط متن ‌می‌توانید از $  \backslash\rm \backslash$ یا   \lr{Enter}  استفاده کنید.  اینجا را در فایل .tex  ببینید. 


با سه اینتر  به سطر بعد منتقل شد.\\


 
 بعضی اوقات، قرار دادن  فاصله زیادی در متن باعث بروز خطا می‌شود.  
\end{enumerate}
در برنامه
 ،Texstudio
  هر جا آکولادی باز کنید، خودبخود آکولاد بسته در کنارش قرار می‌گیرد. همچنین برای هر $ \rm \backslash begin$  سریعا یک
  $ \rm \backslash end$ و برای هر 
$ \rm \backslash left$  
 یک
  $ \rm \backslash right$ 
   قرار داده می‌شود. از این رو هنگام کار با این ادیتور، خطاهای کمتری ایجاد می‌شود. 
  
   در
    \LaTeX، 
     برعکس    نرم افزار
        ،Word 
             یک فاصله (space) با چندین فاصله   و دو اینتر (Enter) با بیش از دو اینتر برابرند.   بنابراین در هنگام نوشتن، نگران  فاصله‌های زیادی بین متن‌ها و سطرها  نباشید. برای ایجاد فاصله‌های بیشتر دستورات دیگری در \LaTeX وجود دارند. 
%  
%  اگر کاربر مبتدی \LaTeX هستید، می‌توانید دستوراتی را که نمی‌شناسید، در برنامه  Mathtype  بنویسید و از آنجا در فایل .tex وارد کنید.
   
    
   \newpage
   \section{ایجاد بخش و زیربخش و ... جدید}
   
   دستورات 
   $$\rm \backslash chapter، 
   ~\rm \backslash section،
   ~~\rm \backslash subsection،
   ~~\rm \backslash subsubsection،
   ~~\rm \backslash subparagraph،
   ~~\rm \backslash subsubparagraph$$
   قسمت‌های مختلفی را در متن ایجاد می‌کنند. در فهرست به نحوه شماره‌های این قسمت توجه کنید. 
   \section{بخش جدید}
   اینجا یک بخش جدید است.
   \subsection{زیر بخش جدید}
   اینجا یک زیر بخش جدید است.
   \subsection{زیر بخش جدید}
   اینجا  زیر بخش دیگری است.
   \subsubsection{زیر زیر بخش جدید}
   اینجا یک زیر زیر بخش  است.
   \subsubsection*{زیر زیر بخش جدید}
   اینجا یک زیر زیر بخش دیگر  است اما شماره ندارد.
   \paragraph{یک پاراگراف}
   
   اینجا یک پاراگراف می‌باشد.
   \subparagraph{یک زیر پاراگراف}
   
   اینجا  زیر  پاراگراف  دیگر است.
   \subparagraph{یک زیر  پاراگراف}
   اینجا یک  زیر پاراگراف می‌باشد.
   \paragraph*{یک  پاراگراف دیگر}
   اینجا یک   پاراگراف می‌باشد که شماره ندارد.
   \paragraph{یک پاراگراف دیگر }
   اینجا یک پاراگراف می‌باشد.
   \section{بخش دیگر}
   \newpage
   \section{نحوه لیست کردن}
   به نحوه شماره‌ها دقت کنید. در اینجا نمونه‌های مختلف برای شماره‌گذاری و لیست کردن را می‌بینید.
   \begin{enumerate} 
   	\item A
   	\item B
    \begin{enumerate}
    	   	\item C
    	   	\item D
    	   	\begin{enumerate}
    	   		\item E
    	   			\begin{enumerate}
    	   			\item F
    	   			\item G
    	   		\end{enumerate}
    	   		\item H
    	   	\end{enumerate}
    	   	\item I
    	\end{enumerate}
    	\item J
\end{enumerate}
\begin{enumerate}[(I)]
	\item   شماره گذاری با حروف یونانی با دو پرانتز
	\item    
	\item      
\end{enumerate}
\begin{enumerate}[1)]
 	\item  شماره گذاری   عددی  با یک پرانتز
     \item  
     \item
\end{enumerate}
\begin{enumerate}[a.]
	\item  شماره گذاری   حرفی  با نقطه
	\item  
	\item
\end{enumerate}
\begin{itemize}
	\item  لیست کردن
	\item  
	\item
\end{itemize}
\begin{enumerate}
	\item[گام اول] 
	\item[گام دوم]
\end{enumerate}
\newpage

\section{حالت‌های مختلف ریاضی }
دستورهای زیر را در فایل .tex  ببینید.
\begin{theorem}
	theorem...
\end{theorem}

\begin{remark}
	remark...
\end{remark}

\begin{example}
	example...
\end{example}

\begin{corollary}
	corollary...
\end{corollary}

\begin{proposition}
	proposition...
\end{proposition}

\begin{note}
	note...
\end{note}

\begin{proof}
	proof...
\end{proof}

\begin{definition}
	definition...
\end{definition}

\begin{lemma}
	lemma...
\end{lemma}

\begin{example}
	example...
\end{example}
\newpage
	\section{مرتب کردن فرمول‌های طولانی و شکستن آنها}
در محیط ریاضی ،align
فرمولها با $\&$ (shift+7) مرتب می‌شوند. رابطه 
\eqref{seconlargesecond}
را ببینید. (به محل قرار گرفتن تساوی‌ها و همچنین نحوه شکستن عبارات طولانی دقت کنید.)



\begin{align}
\label{seconlargesecond}
\normf{\mathcal{A}-\mathcal{P_{\SEPSS}}}^2
&= \normf{\mathcal{A}-( \Sigma+{\mathcal P}  )\Sigma^{-1} ( \Sigma +\mathcal S  )}^2
\nonumber \\
&=
-\beta^{-2}\trace\left(B^*Q_2^{-1}C_S^2Q_2^{-1}B+C_PQ_2^{-1}C_S^2Q_2^{-1}C_P^*\right)\nonumber\\
&\quad+\alpha^2\trace(Q_1^2)  +\beta^2\trace(Q_2^2)\nonumber\\
&\quad+\trace\left(C_PQ_2^{-1}C_SQ_2-Q_2C_SQ_2^{-1}C_P^*\right).
%}
\end{align}
اگر برای مرتب کردن فرمول‌های طولانی از محیط ریاضی eqnarray استفاده کنید، در کنار علامت تساوی کمی فاصله زیادی قرار می‌دهد که چندان جالب نیست. به‌طور مثال: 
 \begin{eqnarray}
 \label{seconlargesecond2}
 \normf{\mathcal{A}-\mathcal{P_{\SEPSS}}}^2
 &=& \normf{\mathcal{A}-( \Sigma+{\mathcal P}  )\Sigma^{-1} ( \Sigma +\mathcal S  )}^2
 \nonumber \\
 &=&
 -\beta^{-2}\trace\left(B^*Q_2^{-1}C_S^2Q_2^{-1}B+C_PQ_2^{-1}C_S^2Q_2^{-1}C_P^*\right)\nonumber\\
 &\quad&+\alpha^2\trace(Q_1^2)  +\beta^2\trace(Q_2^2)\nonumber\\
 &\quad&+\trace\left(C_PQ_2^{-1}C_SQ_2-Q_2C_SQ_2^{-1}C_P^*\right).
 %}
 \end{eqnarray}
 لذا همان‌گونه که قبلا ذکر گردید همواره بهتر است از محیط align  استفاده شود.
 در محیط ریاضی 
 {align}
 می‌توان چندین ستون را نیز زیر هم مرتب نمود. 
 \begin{align*} 
 a_{11} & =1 & a_{12} & =2   & a_{13} & =3\nonumber\\
a_{21} & =4 & a_{22} & =5& a_{23} & =6
 \end{align*}
 
\newpage
\section{برخی نمادها}
فرض کنید
$\{x_i\}$
به ازای 
$i=1, \ldots, n$
یک دنباله باشد. جمع آنها را با 
$S=\sum_{i=1}^n x_i$
 و ضرب آنها را با 
 $P=\prod_{i=1}^n x_i$
 نشان می‌دهیم. بنابراین
 $$S=\sum_{i=1}^n x_i, ~~~~P=\prod_{i=1}^n x_i.$$ 
 به نحوه اندیس‌ها در بین متن و خارج متن دقت کنید. 
 
 حروف 
 $\Sigma$ و
 $\Pi$
 دو حرف یونانی هستند که با نمادهای 
 $\sum$
 و
 $\prod$
 تفاوت دارند. اکثر نمادها از قسمت نوار سمت چپ در Texstudio در تب 
 $\rm Symbols$
 قابل دسترسی هستند. اگر  نوار سمت چپ  Texstudio شما کوچک شده و قسمت symbols را نمی‌توانید ببینید، در روی این نوار راست کلیک کرده و گزینه 
 \lr{Side Panel }
  را انتخاب کنید و سپس بر روی تب Symbols کلیک کنید.   برخی از  نمادهای موجود  عبارتند از:
 \begin{align*}
  &=\neq \equiv \approx\simeq\\
 & x \leq y \lneq\leqq\nleqq\ll\nless\nprec\npreceq\preceq\precapprox\lessapprox\lnapprox\lnsim\\
&  A\subset B,\subseteq\subsetneq\varsubsetneq\nsubseteq\subseteqq\subsetneqq\nsubseteqq, A\cup B \cap C , \bigcap_{i=1,\ldots,n} A_i\bigcup_{i=1,\ldots,n} B_i\\
 & \longrightarrow\longmapsto\nwarrow\nearrow
 \Rightarrow\nRightarrow\swarrow\\
 & \alpha\beta\delta\epsilon\varepsilon\zeta\eta\theta\vartheta
 \iota\kappa\lambda\mu
\nu  \pi\varpi\rho\varrho\sigma\varsigma\tau\upsilon\phi\varphi\chi\psi\omega\\
 &\Gamma\Delta\nabla\Theta\Lambda\Xi\Pi\Sigma\Upsilon\Phi\Psi\Omega\\
 &\acute{a}\grave{b}\check{c}\hat{d}\tilde{e}\bar{f}\vec{g}\breve{h}\dot{i}\ddot{j}\mathring{k}\\
&\int_1^2 f(x) dx,\oint,\iint,\iiint,\iiiint,\idotsint,\\
&\widetilde{aaaaaaa}\widehat{bbb}\overleftarrow{ccc}\overrightarrow{ddd}\overline{eeee}\underline{fff}\overbrace{ggg},\underbrace{hhh},\overleftrightarrow{iii}\underleftrightarrow{jjj}\underleftarrow{kkk}\underrightarrow{lll}\xleftarrow{mmm}\xrightarrow{nnn},\stackrel{ppp}{qqqqq}\\
&\overbrace{abcdefghi}^{jklmnopqrst},\underbrace{abcdefghi}^{jklmnopqrst},
\underbrace{abcd=efghi}_{jklmno=pqrst},\underbrace{abcd=efghi}_{\text{یک عبارت فارسی دیگر}}^{\text{یک عبارت فارسی}}\underleftrightarrow{jjjjjjjjjjj}
 \end{align*}
 برای برخی از نمادها نیاز به فراخوانی بسته‌های خاصی می‌باشد که اکثر بسته‌های مورد نیاز فراخوانی شده‌اند. 
 
 یک نمونه اندیس دیگر با کمک دستور
   \lr{$\backslash$substack}:
 \begin{align*} 
 {f}(x) \approx \sum_{1\le i\le n}  f_{i} L_{i}(x)~ \text{where} ~~
L_i(x)=\prod_{	\substack{1\leq i \leq n\\	i\neq j}}  \frac{x-x_i}{x_j-x_i}.
 \end{align*} 
 اندیس‌گذاری در چپ و راست:
 \begin{align*}
 	 _{leftbot}^{lefttop} A_{rightbot}^{righttop}
 \end{align*}
برای عملگرهایی که خودشان اندیس در پایین و بالا دارند از دستور
\lr{ $\backslash$sideset}
  استفاده می‌کنیم.
 \begin{align*}
 \sideset{_{leftbot}^{lefttop}}{_{rightbot}^{righttop}}\prod_p^b 
 \end{align*}
 \newpage
 \section{ ماتریس و بردار}
 نمونه‌های مختلف ماتریس و بردار:  $(smallmatrix)    A=[\begin{smallmatrix}
 a&b&c\\ d&e&f
 \end{smallmatrix}]$
 \begin{align}
 \label{saddlep}
 (bmatrix)  \mathcal{A}u \equiv&  \begin{bmatrix}
 {A}&{B^*}\\{-B}&{C}
 \end{bmatrix}
 \vect{x}{y}=\vect{f}{g}\equiv b,\\
 (pmatrix)  \mathcal{A}u\equiv  &
 \begin{pmatrix}
 {A}&{B^*}\\{-B}&{C}
 \end{pmatrix}
 \begin{pmatrix}x\\y\end{pmatrix}=\begin{pmatrix}f\\g\end{pmatrix}\equiv b,\nonumber\\
 (Bmatrix)  \mathcal{A}u\equiv  &\begin{Bmatrix}
 {A}&{B^*}\\{-B}&{C}
 \end{Bmatrix}\nonumber\\
 (vmatrix)  \mathcal{A}u\equiv  &\begin{vmatrix}
 {A}&{B^*}\\{-B}&{C}
 \end{vmatrix}\nonumber\\
 (Vmatrix)  \mathcal{A}u\equiv  &\begin{Vmatrix}
 {A}&{B^*}\\{-B}&{C}
 \end{Vmatrix}\nonumber
 \end{align}
 \begin{theorem}[
 	شکل شور 	\LTRfootnote{Schur}	یک ماتریس]
 	به ازای هر ماتریس 
 	$A\in {\mathbb{C}^{n\times n}}$ 
 	یک ماتریس بالا مثلثی مانند 
 	\linebreak $T\in {\mathbb{C}^{n\times n}}$   و یک ماتریس  یکانی مانند 
 	$U\in {\mathbb{C}^{n\times n}}$ 
 	وجود دارد به‌طوری‌که
 	
 	\[{{U}^*}AU=T=  \begin{pmatrix}
 	{{\lambda }_{1}} & * & \ldots  & \ldots  & *  \\
 	& {{\lambda }_{2}} & \ddots  &   & \vdots   \\
 	&   & \ddots  & \ddots  & \vdots   \\
 	&   &   & \ddots  & *  \\
 	&   &  &   & {{\lambda }_{n}}
 	\end{pmatrix},\]
 	که در آن 
 	${{\lambda }_{i}}$، 
 	$i=1,2,3,\ldots ,n$
 	مقادیر ویژه‌ی 
 	$ A $
 	(نه لزوماً متمایز ) می‌باشند. در اینجا 
 	$T $
 	را شکل شور ماتریس  $A $ می‌گویند. 
 \end{theorem}
\newpage


\section{فونت‌های مخصوص نگارش ریاضی}
فونت‌های مختلفی برای نگارش ریاضی وجود دارد که هر یک دستور خاص خود را دارد. به طور مثال مجموعه اعداد حقیقی با نماد
 $\mathbb{R} $
  مشخص می‌شود و
$\mathcal{A}$
می‌تواند یک ماتریس باشد. این فونت‌ها عبارتند از : 
\begin{align*}  
R,~ C, ~Z,~A,~B,~ ...\\  
 \backslash \text{mathbb}: \mathbb{ R}, ~\mathbb {C}, ~ \mathbb {Z},~  \mathbb{A}, ~ \mathbb{ B}, ~  ...\\
 \backslash \text{mathcal}: \mathcal{ R}, ~\mathcal {C},~  \mathcal {Z},~  \mathcal{A}, ~ \mathcal{ B}, ~  ...\\
 \backslash \text{mathmod}: \mathmod{ R}, ~\mathmod {C},~ \mathmod {Z},~  \mathmod{A}, ~ \mathmod{ B}, ~  ...\\
 \backslash \text{mathbf}: \mathbf{ R}, ~\mathbf {C},~  \mathbf {Z},~  \mathbf{A}, ~ \mathbf{ B}, ~  ...\\
 \backslash \text{mathfrak}: \mathfrak{ R}, ~\mathfrak {C},~ \mathfrak {Z},~  \mathfrak{A}, ~ \mathfrak{ B}, ~  ...\\
\backslash \text{mathrm}: \mathrm{ R}, ~\mathrm {C},~  \mathrm {Z},~  \mathrm{A}, ~ \mathrm{ B}, ~  ...\\
\backslash \text{mathsf}: \mathsf{ R}, ~\mathsf {C},~  \mathsf {Z},~  \mathsf{A}, ~ \mathsf{ B}, ~  ...\\
\backslash \text{mathtt}: \mathtt{ R}, ~\mathtt {C},~  \mathtt {Z},~  \mathtt{A}, ~ \mathtt{ B}, ~  ...\\
\backslash \text{mathit}: \mathit{ R}, ~\mathit {C}, ~ \mathit {Z},~  \mathit{A}, ~ \mathit{ B}, ~  ... 
\end{align*}
 \newpage
 \section{اندازه فونت}
 اندازه متن و فرمول را در هر جای متن می‌توان تغییر داد.
 
 { \tiny    این یک مثال برای اندازه فونت tiny است    $$x=y.$$}
 { \scriptsize     این یک مثال برای اندازه فونت scriptsize     است  $$x=y.$$}
 {  \footnotesize    این یک مثال برای اندازه فونت footnotesize است  $$x=y.$$}
 {  \small    این یک مثال برای اندازه فونت small است   $$x=y.$$}
 { \normalsize     این یک مثال برای اندازه فونت normalsize است   $$x=y.$$}
 { \large     این یک مثال برای اندازه فونت large است   $$x=y.$$}
 { \Large     این یک مثال برای اندازه فونت Large است  $$x=y.$$}
 { \LARGE     این یک مثال برای اندازه فونت  LARGE  است  $$x=y.$$}
 {  \huge    این یک مثال برای اندازه فونت huge است   $$x=y.$$}
 { \Huge     این یک مثال برای اندازه فونت  Huge  است   $$x=y.$$}
 \newpage
\section{توابع چند ضابطه‌ای}
\begin{align}
f(x)=	
\begin{cases}
 x^2+x,~~~~~x\in (- \infty , 1),\\
 x-3,~~~~~~x\in [1,2,]\\
 0, ~~~~~~~~~~~~o.w.
	\end{cases}
\end{align}

برای افزایش فاصله بین دو  یک سطر در محیط متن یا ریاضی،  از   دستور
$\rm \backslash vspace$
استفاده‌ می‌شود. برای افزایش فاصله در یک   سطر از 
 دستورات 
 $\rm \backslash hspace\{\text{مقدار فاصله}\}$ 
 یا 
 $ \sim $ 
 یا  
 $\backslash quad$
  یا
  $\backslash qquad$
 استفاده می‌شود. 
  
  \begin{align*}
  f(x)=	\begin{cases}
   x^2+x, ~~~~~~~~~~~~~~~ x\in (- \infty , 1),\\ 
  \vspace{ 1cm} x-3, \hspace{4cm}  x\in [1,2,]\\
  0, \hspace{5cm}\\
  x-1, \quad x\in (2,3]\\
    x+6, \qquad x=4\\
    x, ~ o.w\\  
  \end{cases}
  \end{align*}
  
   معادله نویر-استوکس 
    \begin{align*}
\label{navisto}
  \begin{cases}
  -\nu   {\text{u}}+(\text{u}\cdot\nabla)\text{u}+\nabla \text {p}  =\text{f}, \qquad &in ~~~\Omega, \\
  \hspace{2.8cm}  \nabla\cdot \text{u} =0,\quad~~ &in~~~\Omega,\\
  \hspace{3.46cm}\text{u}  =0,\quad ~&on~~\partial\Omega, \\
  \hspace{2.5cm}  \displaystyle\int_{\Omega} \text p dx  =0,
  \end{cases}
  \end{align*}
  را  در نظر بگیرید.  ( فواصل با 
  \lr{$\backslash$hspace} و
    \lr{$\backslash$vspace} مرتب شده‌اند.)
  مسأله استوکس  به صورت 
  \begin{align}  
  \begin{cases}
  -\Delta u+\nabla p=f,\quad &in~~\Omega ,\\
  ~~\qquad   div~u=0,\quad~&in~~\Omega,\\
  \qquad~\quad\quad u=0,\quad &on~~\Omega, \\
  \quad\quad \int_{\Omega}pdx=0,~~&   
  \end{cases}  
  \end{align}
  را در نظر بگیرید. ( فواصل با 
  \lr{$\backslash$quad} و
  \lr{$\backslash$qqad} مرتب شده‌اند.)
 
 
  \newpage
\section{شماره گذاری و برچسب دادن}
 در \LaTeX شماره‌گذاری‌ها توسط خود \LaTeX  انجام می‌شود و  هرگز نباید  شماره‌‌گذاری  فرمول‌ها، قضایا، بخش‌ها و ... را به صورت دستی انجام گیرند.  در صورت حذف یک قضیه یا فرمول از وسط متن، خودبخود شماره‌گذاری‌ها به روز می‌شوند. 
 به فرمول‌ها، شکل‌ها، قضایا، فصل‌ها، بخش‌ها، مراجع و ... و  هر چیزی که در متن دارای شماره است و برای آن یک برچسب در نظر گرفته شده است، می‌توان ارجاع داد.  
 برای ارجاع دادن به این موارد، ابتدا باید برچسبی برای این عبارات درنظر بگیرید. 
برچسب  عبارات مختلف (بجز مراجع) توسط دستور 
\lr{$\backslash$label}
  در نظر گرفته می‌شوند. به عباراتی که شماره نداشته باشند نمی‌توان ارجاع داد.  

فرمول‌ها، فصل‌ها و قسمت‌های زیرین آن، شکل‌ها و ...  با اضافه کردن * در کنار دستور آنها، بدون شماره می‌شوند.  
\begin{align}
x=y (\text{یک فرمول شماره‌دار })
\end{align}
\begin{align*}
x=y (\text{یک فرمول بدون شماره})
\end{align*}
اگر به عباراتی که شماره ندارند (عباراتی که با گذاشتن * بدون شماره شده‌اند) یک برچسب (lable) بدهید، با یک پیغام خطا شبیه به زیر مواجه می‌شوید. 

\lr{Package amsmath Error: Multiple $ \rm \backslash$label's: label 'name' will be lost. ^^I$ \rm \backslash $end{align}}

هنگام نوشتن فرمول‌های ریاضی، باید به این موضوع توجه داشت که همه روابط شماره‌دار نباشند و فقط   آن‌هایی  را که بعدا می‌خواهید به آنها ارجاع دهید،   شماره‌‌دار باشند. 

\newpage
\subsection{برچسب دادن به مراجع   }
اگر مراجع بدون bibtex در مراجع قرار داده شوند، این برچسب‌ها با دستور 
\lr{$\backslash$bibitem}
قرار داده می‌شوند. به عنوان مثال برچسب مرجعی که به صورت 

\begin{latin}
{$\backslash$bibitem\{Bai1022005\}}\\ 
{	Bai Z.-Z., Parlett B.N., Wang Z.-Q., On generalized successive overrelaxation methods for augmented linear systems,  Numerische Mathematik, 102,  (2005), 1--38.}
\end{latin}
در فهرست مراجع قرار گرفته، عبارت Bai1022005 می‌باشد
و هنگامی‌که مراجع با استفاده از bibtex در مراجع قرار داده شوند (بخش \ref{bibtex}  را ببینید)، این برچسب‌ها در اولین سطر تعریف می‌شوند. به طور مثال برچسب مرجعی به صورت
\begin{align*}	
&\text{ \lr{$ @ $book\{brezzi2012,}}\\
&\text{\lr{titlre=\{Mixed and hybrid finite element methods\},}}\\
&\text{\lr{author=\{Brezzi, Franco and Fortin, Michel\},}}\\
&\text{\lr{volume=\{15\},}}\\
&\text{\lr{year=\{2012\},}}\\
&\text{\lr{publisher=\{Springer Science \& Business Media\}}}\\
&\text{\{}
\end{align*}
عبارت 
\lr{brezzi2012} 
می‌باشد که با دستور 
\lr{$\backslash$cite\{brezzi2012\}}
می‌توان به این منبع ارجاع داد. 
   برچسب   مرجع  
\begin{align*}
&\text{ \lr{$ @ $book\{drkhojasteh2}},\\
&\text{\{خجسته سالکویه, داود\}\lr{author=}},\\
&\text{\{  جبر خطی عددی \}\lr{title=}},\\
&\text{\lr{year=\{1395\}}},\\
&\text{\{  انتشارات جهاد دانشگاهی \}\lr{publisher=}},\\
&\text{\lr{language =  \{Persian\}} }\\
&\text{\lr{\}}}
\end{align*}
\lr{ {drkhojasteh2}}
می‌باشد. 

\newpage
\subsection{ ارجاع به رابطه و مراجع  و کلماتی که در نمایه ظاهر می‌شوند}

در اینجا به رابطه
\ref{saddlep}
توسط دستور 
$\rm \backslash ref\{saddle\}$
 و دوباره به رابطه 
 \eqref{saddlep}
 توسط دستور 
 $\rm \backslash eqref\{saddle\}$
که هنگام تعریف به آن برچسب 
saddle
داده‌ایم، ارجاع می‌دهیم (به پرانتز  دقت کنید). برای ارجاع به یک رابطه باید از  حالت دوم استفاده کنیم نه اول. اما برای ارجاع به قضایا، شکل‌ها و ...  از دستور 
$\rm \backslash ref$
استفاده می‌کنیم.


 
در اینجا به منبع 
\cite{drkhojasteh1}
توسط دستور 
$\rm \backslash cite\{drkhojasteh1\}$ 
که در منابع به آن برچسب 
drkhojasteh1
داده‌ایم، ارجاع می‌دهیم.




برای ارجاع به کلماتی که در واژه یاب‌ها، دیکشنری‌ها، فهرست اختصارات و نمادهای اختصاری قرار می‌گیرند از دستور 
\lr{$\backslash$gls} و 
... استفاده می‌کنیم (بخش \ref{namaye}  را ببینید).


با استفاده از دستور   
$$ \backslash {\rm LTRfootnote\{ Navier–Stokes \}}. $$
یک پانویس  \lr{ (footnote)}  ایجاد می‌کنیم:  معادله نویر-استوکس 
\LTRfootnote{ Navier–Stokes }
در \eqref{navisto} را در نظر بگیرید.

البته اگر از glossary که در بخش \ref{namaye}  آورده شده است، برای تهیه نمایه استفاده کنید دیگر نیازی به دستور $ \backslash \rm  LTRfootnote$ نیست و کلمه نویر-استوکس برای اولین باری که در متن ظاهر می‌شود، خودبه‌خود پانویس می‌خورد.
 \subsection{نحوه ارجاع به یک قضیه در مقاله یا کتاب دیگر}
 \begin{theorem}  \cite[قضیه 4.23]{datta2010} (قضیه تاثیر اختلال در چپ)
 	فرض کنید
 	$A$  نامنفرد و 
 	$b \neq 0$.
 	اگر 
 	$\Delta A$ 
 	و 	$\delta(x)$،
 	به ترتیب میزان اختلال‌های 
 	$A$
 	و
 	$x$
 	در دستگاه معادلات خطی  
 $Ax=b$
 باشند و
 	$\norm{\Delta A} \leq \frac{1}{\norm{A^{-1}}}$.
 	آنگاه 
 	\begin{align*}
 	\frac{\norm{ \delta(x)}}{\norm{x}} \leq  \frac{\cond(A)\frac{\norm{\Delta A}}{\norm{A}} }{1-\cond(A)\frac{\norm{\Delta A}}{\norm{A}}}.
 	\end{align*}
 \end{theorem}
 \begin{example}
 	\label{exnavier}
 	\rm 
 	مسأله
 	اوسین\LTRfootnote{Oseen problem} را  به صورت 
 	\begin{align}
 	\label{oseenpro}
 	\begin{cases}
 	-\nu\Delta \mathbf {u}+ \mathbf w\cdot \nabla  \mathbf u+ \nabla p&=\mathbf f, ~~~~ \text{in}~~~ \Omega, \\
 	~\hspace{3cm} \nabla \cdot   \mathbf u&=0, ~~~~ \text{in}~~~ \Omega,
 	\end{cases}
 	\end{align}
 	با شرط مرزی پایدار روی 
 	$\partial \Omega$ در نظر می‌گیریم که در آن 
 	$\Omega\subset \mathbb{R}^2$ 
 	یک دامنه کراندار و  $ \mathbf w $  یک    چرخه میدان آزاد است. 
 	پارامترهای $ \nu > 0 $     میزان چسبندگی، میدان برداری برای   $ \mathbf u $  سرعت و $p $   میزان فشار را نشان می‌دهد. 
 	در اینجا    $\Delta$، $\nabla\cdot$ و $\nabla$  به ترتیب نمادهایی برای عملگر لاپلاس، عملگر چرخه و گرادیان   هستند. 
 	مسأله اوسین
 	\eqref{oseenpro}، از خطی سازی معادله  نویر-استوکس\LTRfootnote{Navier-Stokes equation}  پایدارشده توسط  تکرارهای پیکارد، که در آن $\mathbf w$
 	تقریب  قبلی در روش تکرار پیکارد برای مقدار   $\mathbf u$ است، به دست می‌آید. 
 	واضح است که شکل‌های  گسسته‌سازی زیادی برای       \eqref{oseenpro} وجود دارد که منجر به مسأله نقطه زینی به شکل 
 	\eqref{saddlep}	  
 	می‌شود.
 \end{example}

\section{نحوه  تولید فهرست منابع  با   Bibtex}
\label{bibtex}
در این فایل کافیست فرمت bibtex   منابع خود را از گوگل اسکولار گرفته  (مطابق شکل \ref{ref} ) و در فایل \lr{MyReferences.bib} ذخیره کنید و با دستور 
$\backslash cite\{\text{برچسب منبع}\}$
آنها را فراخوانی کنید  (در این شکل برچسب منبع برابر brezzi2012mixed  است که می‌توانید آن را تغییر دهید). برچسب مراجع باید یکتا باشند.  برچسبی که برای منابع پیشنهاد می‌شود 
فامیل نویسنده+شماره مجله+سال می‌باشد. در این صورت برچسب مراجع یکتا خواهند بود. زیرا به ندرت اتفاق می‌افتد که شخصی در یک مجله و در یک سال دارای دو مقاله متفاوت  باشد. با تعریف این نوع برچسب، هنگام ارجاع دادن به یک مقاله، لازم نیست سراغ لیست مراجع‌تان بروید و ببینید برچسب آن مقاله را چه عبارتی قرار داده‌اید و با دیدن هر مقاله برچسب آن را متوجه می‌شوید. 

به این نکته توجه داشته باشید که تا زمانی به منبعی ارجاع ندهید آن منبع در قسمت منابع و مراجع شما ظاهر نمی‌شوند. از این رو شما می‌توانید منابعی بیش از حد نیاز خود در فایل  \lr{MyReferences.bib} داشته باشید. 
\begin{figure}[!h]
	\begin{center}
		\includegraphics[scale=.23]{resources/sch1} 
\includegraphics[scale=.25]{resources/sch2} 
\includegraphics[scale=.7]{resources/sch3} 
\includegraphics[scale=.4]{resources/sch4} 
\caption{برداشتن  اطلاعات یک منبع  از گوگل اسکولار و قرار دادن آن در فایل  \lr{MyRefereces.bib}}\label{ref}
	\end{center}
\end{figure} 
\subsection{ مزیت‌های این روش} 
\begin{enumerate}
\item
نیاز به بررسی هر منبعی در متن نمی‌باشد. هر منبع که در متن قرار گیرد در منابع قرار می‌گیرد و هر کدام حذف شود از منابع حذف می شود. (توجه داشته باشید که هر یک از منابع که برای اولین در متن قرار گیرد یک کپی از آن در فایلی با پسوند  \lr{.bbl} و با نام اصلی فایلتان قرار می‌گیرد که باعث می‌شود این منبع در فهرست منابع نشان داده شود. حتی اگر آن منبع نیز حذف شود، آن منبع همچنان در فهرست منابع قرار خواهد داشت. لذا در نسخه نهایی متنتان یک بار باید   فایل  با پسوند  \lr{.bbl} را پاک کنید تا دوباره ساخته شود و منابع اضافی موجود، از فهرست منابع حذف شوند. ) 
 \item 
 
 همه منابع را می‌توان در عرض چند ثانیه به یک فرمت خاص (فقط با داشتن یک فایل با پسوند   \lr{.bst})    مرتب نمود و لازم نیست که هر یک از منابع جداگانه و به صورت تک تک مرتب شوند. این مرتب‌سازی می‌تواند: به ترتیب ظاهر شدن منابع در متن باشد یا ترتیب حروف الفبایی نویسندگان. ایتالیک کردن قسمت‌های مختلف و یا قرار دادن پرانتز برای قسمت‌های خاص.
   اخیرا هر مجله‌ای یک فرمت  با پسوند   \lr{.bst} برای خود در نظر گرفته است که منابع و مراجع خود را توسط آن مرتب می‌کند که می توان از آنها استفاده نمود.
  شکل خروجی منابع این متن، یکی از نمونه‌های از پیش‌ تعریف شده در زی‌پرشین می‌باشد
  (\lr{acm-fa.bst}). 
  البته در این فرمت منابع فارسی در انتهای فهرست قرار می‌گیرد (البته  برای قرار دادن مراجع و منابع فارسی در ابتدای آن، نیز می‌توان مطابق زیربخش \ref{bibfarsi} عمل نمود).
 \item 
 شما می‌توانید یک بانک از صدها مقاله و کتاب  در یک فایل 
\lr{.bib}  
 داشته باشید که از این فایل برای تهیه مقالات مختلف، رساله و ... استفاده کنید. همچنین این فایل را می‌توانید به دیگران انتقال دهید.
\end{enumerate}  
\subsection{قرار دادن مراجع  فارسی قبل از مراجع انگلیسی}\label{bibfarsi}
در فایل استایلی که برای این متن به کار گرفته شده است، منابع فارسی پس از منابع انگلیسی قرار می‌گیرند. برای اینکه منابع فارسی در ابتدای منابع قرار بگیرند، باید   دستور
\begin{center}
\lr{txs:///xelatex |bibtex8 -W -c cp1256fa $\%$.aux| txs:///xelatex|txs:///xelatex}
\end{center} 
 را در خط فرمان به‌صورت شکل \ref{farsiref} اضافه کنید و سپس آن را اجرا کنید تا منابع فارسی در ابتدای منابع قرار گیرند (نیازی به نوشتن دستور بالا نیست. کافیست این دستور را از فایل پی‌دی‌اف این قسمت کپی کنید).
\begin{figure}[!t]
	\begin{center}\label{farsiref}
    	\includegraphics[scale=.35]{resources/bib1} 
	%	\includegraphics[scale=.35]{resources/bib1} 
		\includegraphics[scale=.30]{resources/bib2} 
		\includegraphics[scale=.35]{resources/bib3} 
		\includegraphics[scale=.45]{resources/bib4} 
		\caption{   قرار دادن منابع و مراجع فارسی در ابتدای منابع}
	\end{center}
\end{figure} 

\subsection{نمونه‌هایی از مراجع }
در ادامه نمونه های مختلفی از مراجع که توسط آقای وفا خلیقی برای فایل پایان‌نامه دانشگاه فردوسی نوشته‌اند، ملاحظه می‌کنید:

مرجع \cite{1} یک مقاله فارسی چاپ شده در مجله، \cite{2} یک کتاب فارسی، \cite{3} یک مقاله کنفرانسی داخلی، \cite{4} یک پایان‌نامه ارشد فارسی، \cite{5}  یک پایان‌نامه دکتری فارسی، \cite{6} یک منبع اینترنتی فارسی(متفرقه)،  \cite{7} یک مقاله انگلیسی چاپی، \cite{8} یک مقاله انگلیسی الکترونیکی، \cite{9} یک کتاب انگلیسی، \cite{10} یک مقاله کنفرانسی خارجی، \cite{11} یک پایان‌نامه ارشد انگلیسی، \cite{12} پایان‌نامه دکتری انگلیسی و \cite{13} یک مقاله انگلیسی از یک مجموعه مقالات  است. 
\newpage
\section{نحوه تولید نمایه‌های مختلف}
\label{namaye}
در ابتدا، کلمات و واژه‌هایی را که می خواهید در نمایه (فهرست انگلیسی به فارسی و برعکس، واژه یاب انگلیسی و فارسی، نمادهای اختصاری و فهرست اختصارات) قرار بگیرند    در  فایلی که با نام 
\lr{MyWords.tex}

وجود دارد،  وارد کنید (شکل
 \ref{myWord}).  	
\begin{figure}[!b]
	\begin{center}
	\includegraphics[scale=.55]{resources/myword}
\caption{نمونه‌ای از فایل MyWords.tex}\label{myWord}
	\end{center}
\end{figure} 

همانگونه که دیده ‌می‌شود، از سه دستور مختلف برای ورود کلمات استفاده شده است.
\begin{enumerate}
\item 
برای کلماتی که در واژه‌یاب یا  دیکشنری فارسی به انگلیسی و برعکس قرار می‌گیرند از دستور 
$\backslash \rm newword$
با چهار آرگومان ورودی   به صورت زیراستفاده شده است: 
\begin{align*}
&\backslash \rm newword\{spp\}\{Saddle~ point~ problem\} \{\text{مسئله نقطه زینی}\}  \{\text{مسائل نقطه زینی}\}\\
&\backslash\rm  newword\{gr\}\{Group\} \{\text{گروه}\}  \{\text{گروه‌ها}\}\\
&\backslash\rm newword\{per\}\{Preconditioning\}\{\text{پیش‌شرط‌سازی}\}\{\}\\
&\backslash\rm newword\{op\}\{Optimization\}\{\text{بهینه‌سازی}\}\{\}\\
&\backslash\rm newword\{poem\}\{Poem\} \text{\{اشعار\}\{شعر\}
}
\end{align*}
آرگومان اول، عبارتی است که توسط آن کلمه مورد نظر را فراخوانی می کنید که در اصل همان برچسب واژه است. عبارت دوم معادل انگلیسی آن است که در فهرست مطالب قرار می‌گیرد. عبارت سوم فارسی این کلمه است که در فهرست قرار می‌گیرد و عبارت چهارم جمع فارسی  آن می‌باشد. (اگر کلمه‌ای دارای جمع نبود آن را باید خالی بگذارید.) البته دقت کنید که به دلیل فارسی نویسی      آکولادهای سوم و چهارم با هم جابجا می‌شوند که در ظاهر چنین است ولی در اصل در آکولاد سوم مفرد کلمه و در آکولاد چهارم جمع آن قرار گرفته است.  

به طور مثال اگر در فایل .tex بنویسید:

''$\backslash \text{gls\{spp\}}$ 
یکی از مسائل کاربردی می‌باشد.``

آنگاه خروجی شما در فایل پی‌دی‌اف  به‌صورت:

''\gls{spp}
یکی از مسائل کاربردی می‌باشد.``

خواهد بود و اگر در فایل .tex بنویسید:

''$\backslash \text{glspl\{spp\}}$ 
دارای کاربردهای مختلفی در علوم مختلف می‌باشند.``

آنگاه خروجی شما در فایل پی‌دی‌اف  به‌صورت:

"\glspl{spp}
دارای کاربردهای مختلفی در علوم مختلف می‌باشند.``

خواهد بود.


\item
کلمات اختصاری(خلاصه شده) که در فهرست اختصارات قرار می‌گیرند، توسط دستور 
$\backslash \text{\lr{newacronym}}$
با چهار آرگومان ورودی به صورت 
\begin{align*}
&\backslash \text{\lr{newacronym\{psd\}\{PSD\}\{Positive semi-definite\} }}\\
&\backslash  \text{\lr{newacronym\{hpd\}\{HSD\}\{Hermitian Positive  definite\}}}\\
&\backslash  \text{\lr{newacronym\{gmres\}\{GMRES\}\{Generalized Minimal Residual\}}}
\end{align*}
  ذخیره می‌شوند. آرگومان اول برچسب، آرگومان دوم مخفف کلمه که در متن ظاهر می‌شود و آرگومان سوم، باز شده  انگلیسی که در پانویس قرار می‌گیرد و آرگومان چهارم معادل فارسی کلمه است  در صفحه اختصارات قرار می‌گیرد.  
  
  به طور مثال اگر در فایل .tex بنویسید: 
  
"
می‌توان از روش   $\backslash \text{gls\{gmres\}}$ برای حل دستگاه‌های مختلف  استفاده کرد``

  آنگاه خروجی شما در فایل پی‌دی‌اف به صورت:

  
 "می‌توان از روش
  \gls{gmres}
  برای حل دستگاه‌های مختلف  استفاده کرد.``
  
  خواهد بود.
   
 واژه‌هایی که در فهرست اختصارات و واژه‌نامه‌ها قرار می‌گیرند،  در اولین جایی که در  متن ظاهر شوند،   برای آنها پانویس قرار می‌گیرد و نیاز نیست   بررسی شود که اولین مرتبه در کجا استفاده شده‌اند. همچنین اگر لازم شد که معادل فارسی یک عبارت انگلیسی که در بین این واژه‌هاست تغییر کند، کافیست فقط معادل فارسی آن در این لیست تغییر کند و نیاز به تغییر و جستجوی آن در کل متن نمی‌باشد.  
 \item 
 نمادهایی که در متن استفاده می‌شوند در صفحه نمادهای اختصاری قرار می‌گیرند. این نمادها با دستور 
$\backslash \text{newnemad}\{\}\{\}\{\}$
 که یک دستور با سه آرگومان ورودی است، به صورت  
\begin{align*}
	 & \backslash \text{newnemad}\{r\}	\{\$\backslash mathbb\{R\}\$\}\{\text{مجموعه اعداد حقیقی}\}\\
	&\backslash \text{newnemad\{rn\}}\{\$ \backslash mathbb\{R\}\wedge{n}\$\}\text{\{فضای  حقیقی \$n\$ بعدی\}}\\
%	&\backslash \text{\lr{newnemad{conda}{$\cond(A)$}{عدد حالت ماتریس $A$ وابسته به نرم طیفی}}}\\
	&\backslash \text{newnemad\{nulla\}} \{\$null(A)\$\}\text{\{فضای پوچ  ماتریس \$A\$  \}}
\end{align*}
 
ذخیره می‌شوند.  
آرگومان اول برچسب، آرگومان دوم نماد مورد نظر است که در متن ظاهر می‌شود و آرگومان سوم شکل باز شده کلمه است که    در صفحه نمادهای اختصاری قرار می‌گیرد.  (به طور مثال اگر در فایل .tex بنویسید 
$\backslash \text{gls\{nulla\}}$،
آنگاه خروجی شما در فایل پی‌دی‌اف برابر 
''\lr{null($A$)}``
خواهد بود و در صفحه مربوط به نمایه اختصارات جلوی کلمه
 ''\lr{null($A$)}``
   عبارت 
''\text{فضای پوچ  ماتریس \$A\$ }``
 نوشته می‌شود.)

برای فراخوانی این کلمات باید از دستورهای زیر استفاده کرد.
\begin{enumerate}
	\item
	 \{برچسب\}\lr{$\backslash$gls}    
	 	  برای وارد کردن مفرد فارسی واژه      	   و 
	 	 \{برچسب\}\lr{$\backslash$glspl}   
	 	   برای وارد کردن جمع فارسی واژه. با این دستورات زمانی  که عبارت برای اولین بار در متن ظاهر شود پاورقی می‌خورد (نمادها پاورقی نمی‌خورند). علاوه بر آن واژه مورد نظر در نمایه‌ (واژه‌نامه یا فهرست اختصارات یا فهرست نمادها)  قرار می‌گیرد.
	\item	\{برچسب\}\lr{$\backslash$gls*}    
	برای وارد کردن مفرد فارسی واژه      	   و 
	\{برچسب\}\lr{$\backslash$glspl*}  
	  برای وارد کردن جمع فارسی واژه. با این دستورات اگر   عبارتی برای اولین بار در متن ظاهر شود پاورقی نمی‌خورد. بعنوان مثال اگر  عبارتی در توضیحات مربوط به شکل‌ها یا   جدول‌ها یا الگوریتم‌ها  باشد، نمی‌توان از دستورات 
	   \lr{$\backslash$gls}         و  \lr{$\backslash$glspl} 
	     استفاده کرد. زیرا در این صورت این کلمات در فهرست مربوط به شکل‌ها یا جداول یا الگوریتم پاورقی می‌خورند که مطلوب نیست. اما  واژه مورد نظر در واژه‌نامه قرار می‌گیرد.
	\item \lr{$\backslash$glsentrytext}    
	برای وارد کردن مفرد فارسی واژه      	   و 
	\lr{$\backslash$glsentryplural}   
	برای وارد کردن جمع فارسی واژه. با این دستورات زمانی  که عبارت برای اولین بار در متن ظاهر شود پاورقی نمی‌خورد وعلاوه بر آن واژه مورد نظر در واژه‌نامه قرار هم قرار نمی‌گیرد. 
	 \item\lr{$\backslash$glsuseri}:  اگر از این دستور استفاده کنید، واژه و یا اختصار در متن نمی آید اما در واژه نامه و یا فهرست اختصارات وارد می‌شود. 
\end{enumerate}
\end{enumerate}
\newpage
 
\subsection{مثال}
برای وارد کردن جمع یک واژه باید از دستور
 \lr{$ \backslash $glspl}   استفاده نمود.  مثل واژه \glspl{rv} که اگر در فایل 
\lr{\TeX}
 آن نگاه کنید، مشاهده می‌کنید که برای وارد کردن واژه  
 \glspl{rv} 
 از دستور
  \lr{$ \backslash $glspl} استفاده شده است. در ضمن  در اولین استفاده از این واژه، معادل انگلیسی آن نیز پاورقی خورده است.  و اکنون واژه \gls{op}  را تعریف می‌کنیم. 

از اختصارات، اختصارات \gls*{ipss} و \gls{pss} را وارد می‌کنیم. 

از اختصارات، اختصارات \gls{ipss} و \gls{pss} را وارد می‌کنیم.

از اختصارات، اختصارات \gls{ipss} و \gls{pss} را وارد می‌کنیم.

کلمه  \gls{pss}  برای بار اول پاورقی می‌خورد و مخفف آن در پرانتز نوشته می‌شود. اما برای بار دوم پاورقی زده نمی‌شود. 

دقت کنید که در خط اول در  کلمه  \gls{ipss}   چون از
 \lr{$ \backslash $gls*}
  استفاده شده است، بار اول به حساب نمی‌آید.
اما در خط دوم بدون  از
\lr{$ \backslash $gls*}
استفاده شده است و لذا بار اول حساب می‌شود و پاورقی می‌خورد و مخفف آن در پرانتز نوشته می‌شود. 
 
\gls*{co}
\gls*{mu} 
\gls{xe}
\gls{pe}
\gls{an} 

در اینجا به برخی از نمادهای اختصاری مانند 
\gls{kron}
 و 
 \gls{norma}
 اشاره می کنیم. فضای پوچ ماتریس $A$  را با 
 \gls{nulla} 
 نشان می دهیم و به صورت زیر تعریف می‌کنیم: 
 \begin{align*}
{\rm null}(A) &= \{ x\in{{\mathbb{C}}^{n}}: Ax=0\}.
\end{align*}
به ازای شبکه    
$32 \times 32$
و مقادیر متفاوت 
$t_\alpha$ و  $t_\beta$، 
توزیع مقادیر ویژه 
$\mathcal P_{\SEPSS}^{-1} \mathcal{A}$  برای مثال
\ref{exnavier}،
در شکل‌های
\ref{eig28543t} 
و
\ref{eig28543} 
نمایش داده شده‌است. 
\begin{figure}[H]
	\begin{center}
		\includegraphics[scale=.7]{resources/28543.eps}\vspace{-.5cm}
		\caption{
			توزیع مقادیر ویژه ماتریس
			\gls*{pred}
			$\mathcal{P}_{\SEPSS}^{-1} \mathcal {A} $.\label{eig28543t}
		} 
	\end{center}
\end{figure}
در شکل \ref{eig28543t} در فهرست شکل‌ها،  کلمه 	\gls*{pred} بدلیل استفاده از دستور 
 \lr{$ \backslash $gls*}
پاورقی نمی‌خورد. اما   در شکل \ref{eig28543}  در فهرست شکل‌ها،  کلمه 	\gls*{pred} بدلیل استفاده از دستور 
 \lr{$ \backslash $gls}
پاورقی می‌خورد. (فهرست شکل‌ها را ببینید)
\begin{figure}[H]
	\begin{center}
		\includegraphics[scale=.7]{resources/28543.jpg}\vspace{-.5cm}
		\caption{
			توزیع مقادیر ویژه ماتریس
			\gls{pred}
			$\mathcal{P}_{\SEPSS}^{-1} \mathcal {A} $.
			\label{eig28543}
		}
	\end{center}
\end{figure}
 
برای وارد کردن جمع یک واژه باید از دستور 
\lr{$ \backslash $glspl}
  استفاده نمود. مثل واژه \glspl{rv} که اگر در فایل \lr{\TeX}  آن نگاه کنید، مشاهده می‌کنید که برای وارد کردن واژه  \glspl{rv} از دستور 
   \lr{$ \backslash $glspl} 
   استفاده شده است. در ضمن  در اولین استفاده از این واژه، معادل انگلیسی آن نیز پاورقی خورده است.  و اکنون واژه
\gls{op} 
را تعریف می‌کنیم. 


از اختصارات، اختصارات \gls*{ipss} و \gls{pss} را وارد می‌کنیم. برای بار اول پاورقی می‌خورد. اما برای بار دوم پاورقی زده نمی‌شود. دقت کنید که کلمه اول یعنی چون از  \lr{$ \backslash $gls*} استفاده شده است، بار اول به حساب نمی‌آید. 

از اختصارات، اختصارات \gls{ipss} و \gls{pss} را وارد می‌کنیم. 

از اختصارات، اختصارات \gls{ipss} و \gls{pss} را وارد می‌کنیم. 




\gls{to}
\gls{gr}
\gls{bu}
\gls{sc}
\gls{co}
\gls{mu} 

\gls*{xe}
\gls*{mu}
\gls*{pe}
\gls*{an}


تا واژه و یا اختصاری را در متن با دستورات
  \lr{$ \backslash $gls}
   و
    \lr{$ \backslash $glspl}
     وارد نکنید، واژه نه در متن ظاهر شده و نه در واژه‌نامه‌ها وارد می‌شود. 

 \glspl{spp} 
مسائلی هستند که در علوم مختلف دارای کاربردهای زیادی می‌باشند.  ماتریس ضرایب این مسائل یک ماتریس 
\gls{psd} 
می‌باشد. 





برای وارد کردن جمع یک واژه باید از دستور \lr{glspl}   استفاده نمود.  
مثل واژه \glspl{rv} که اگر در فایل \lr{\TeX}  آن نگاه کنید، مشاهده می‌کنید که برای وارد کردن واژه  \glspl{rv} از دستور \lr{glspl} استفاده شده است. در ضمن  در اولین استفاده از این واژه، معادل انگلیسی آن نیز پاورقی خورده است.  و اکنون واژه \gls{op}  را تعریف می‌کنیم. 

\glspl{spp} 
مسائلی هستند که در علوم مختلف دارای کاربردهای زیادی می‌باشند.  ماتریس ضرایب این مسائل یک ماتریس 
\gls{psd} 
می‌باشد. این مسائل را می‌توان  با استفاده از روش \gls{gmres}   \gls{pred}   حل نمود. 



از اختصارات، اختصارات \gls*{ipss} و \gls{pss} را وارد می‌کنیم. برای بار اول پاورقی می‌خورد. اما برای بار دوم پاورقی زده نمی‌شود. دقت کنید که کلمه اول یعنی چون از \lr{gls*} استفاده شده است، بار اول به حساب نمی‌آید. 

از اختصارات، اختصارات \gls{ipss} و \gls{pss} را وارد می‌کنیم. 

تا واژه و یا اختصاری را در متن با دستورات \lr{gls}‌ و \lr{glspl} وارد نکنید، واژه نه در متن ظاهر شده و نه در واژه‌نامه‌ها وارد می‌شود.
 
\gls{gr}
\gls{to}
\gls{gr}
\gls{bu}
\gls{sc}
\gls{co}
\gls{mu} 

\gls{xe}
\gls{mu}
\gls{pe}
\gls{an}

فضاهای 
\gls{rn}
و
\gls{cn}.
\subsection{نحوه کامپایل} 
اگر تکس لایو شما کامل باشد و بسته های شما به روز باشند، می‌توانید از بسته 
\lr{glossary}
برای تهیه واژه‌نامه استفاده کنید.  

  آخرین مرحله می‌بایست فایل خود را کامپایل کنیم، و موتور xindy را بر روی آن اجرا کنیم. بدین منظور گام‌های یاد شده در ادامه را انجام دهید. 
  
  اگر از ادیتور Texstudio استفاده می‌کنید، ابتدا 
  از منوی option گزینه configure texstudio را انتخاب کنید، و در پنجره ای که باز می شود از قسمت ‌Build و گزینه Default compiler کامپایلر را به xelatex تغییر دهید.
  چهار دستور زیر باید بر روی فایل اصلی اعمال شوند. 
\begin{center}
	\lr{xindy -L persian-variant1 -C utf8 -I xindy -M \%.xdy -t \%.glg -o \%.gls \%.glo|\\
		xindy -L persian-variant1 -C utf8 -I xindy -M \%.xdy -t \%.blg -o \%.bls \%.blo|\\
		xindy -L persian-variant1 -C utf8 -I xindy -M  \%.xdy -t \%.nlg -o \%.nls \%.nlo|\\
		\hspace{-1.8cm} xindy -L english -C utf8 -I xindy -M \%.xdy -t \%.alg -o \%.acr \%.acn
	} 
\end{center}


برای اجرای این چهار دستور کافی است که این چهار دستور را در ویرایشگر خود تعریف کنید. برای مثال در ویرایشگر Texstudio باید به صورت زیر عمل کنید.

از منوی option گزینه configure Texstudio را انتخاب کنید.
به قسمت Build بروید.
در قسمت user command یک دستور با یک نام دلخواه دستوری به صورت زیر را وارد کنید. (از فایل پی دی اف این قسمت  می‌توانید  توسط یک برنامه pdf خوان از این دستورات  کپی بگیرید (شکل 
\ref{xdy1})
  و لذا نیازی به نوشتن این دستورات نمی‌باشد و سپس آن را در محلی که در شکل \ref{xdy} در گام سوم نشان داده شده،  قرار دهید.)
\begin{figure}[H]
	\begin{center}
		\includegraphics[scale=.35]{resources/xdy1}\caption{کپی کردن دستورات}  \label{xdy1}
	\end{center}
\end{figure}


 \begin{figure}[H] 
	\begin{center}
	
		\includegraphics[scale=.5]{resources/xdy} 	\caption{قرار دادن دستورات }\label{xdy}
	\end{center}
\end{figure}
\subsection{اجرای دستورات  }
پس از تایید برای اجرا،  به منوی tools و قسمت users رفته و در آن جا بر روی دستوری که تعریف کردید کلیک کنید. (در تصویر بالا آن را glos تعریف کردیم.)
با کلیک بر روی این دستور هر چهار دستور یاد شده اجرا می‌گردند.
\begin{figure}[H]
	\begin{center}
		\includegraphics[scale=.5]{resources/comp}
	\end{center}
\end{figure}
\subsection{مرحله نهایی}
در این مرحله از فایل خود دو بار خروجی بگیرید. 
اکنون در فایل خروجی pdf واژه‌ها و اختصارات به صورت مرتب شده در واژه‌نامه‌ و فهرست اختصارات قرار می‌گیرد. اگر در صفحه نمایه‌ها فقط صفحه سفید وجود دارد یا دستورات  اشتباه وارد شده‌اند یا  قسمت 7   اجرا نشده‌است.
\begin{figure}[H]
	\begin{center}
		\includegraphics[scale=.4]{resources/entofa} 
		\includegraphics[scale=.4]{resources/fatoen}
		\includegraphics[scale=.4]{resources/wordfa}
		\includegraphics[scale=.4]{resources/ekhtesarat}
    	\includegraphics[scale=.32]{resources/nemadekh}
	\end{center}
\end{figure}
\newpage
\section{نحوه تعریف دستورات دلخواه 
}\label{secdef}
  با استفاده از دستورات 
\lr{$\backslash$def }
و
\lr{$\backslash$newcommand}،
 می‌توان دستورات جدیدی را که  از آن در متن زیاد استفاده می کنید، تعریف کنید. بطور مثال با استفاده از دستور
\begin{align*}
	\text{\lr{$\backslash$newcommand\{$\backslash$normf\}} }[1] \{\backslash left|{\#1}\backslash right\backslash |\_F \}
\end{align*}  
دستور 
\lr{$\backslash$normf}
 تعریف می‌شود که یک دستور با یک آرگومان ورودی است. به طور مثال اگر در فایل tex بنویسید  
 '' \lr {$\backslash$normf \{$\backslash$int\_{1}\textasciicircum{2} f(x) dx\}}``
 آنگاه خروجی آن در فایل pdf به صورت  
 ''$ \normf{\int_{1}^{2} f(x) dx} $``
 خواهد بود. 
 
 همچنین برای دستورات جدید می‌توان از دستور 
 \lr{$\backslash$def}
 به صورت مثال زیر استفاده نمود:
 \begin{align*}
	\text{\lr{$\backslash$def$\backslash$argmin\{$\backslash$operatornamewithlimits\{argmin\}\}}}
 \end{align*}
 در بالا، دستور  \lr{$\backslash$argmin}  معرفی می‌شود. بعنوان مثال اگر در فایل tex بنویسید:
 '' \lr{$\backslash$argmin\_{$\alpha>0$} $f(\alpha)$},`` 
 آنگاه خروجی در فایل pdf  به صورت 
 $$\argmin_{\alpha>0} f(\alpha)$$
 
 خواهد بود. به عنوان مثالی دیگر با استفاده از دستور  
 

''\lr{$\backslash$newcommand{$\backslash$andis}[4]\{$\backslash$operatornamewithlimits\{argoman\}$\_\{\#1\}$\textasciicircum$\{\#2\} \#4(\#3) $}``
 \newcommand{\andis}[4]{\operatornamewithlimits{argoman}_{#1}^{#2} #4(#3)}

 دستور 
  \lr{$\backslash$andis}
  معرفی می‌شود که دارای چهار آرگومان ورودی است. بعنوان مثال اگر در فایل tex بنویسید:
  '' \lr{$\backslash$andis\{$\alpha>0$\}\{$\beta$\}\{$ \gamma $\}\{f\}},`` 
  آنگاه خروجی در فایل pdf  به صورت 
  $$\andis{\alpha>0}{\beta}{ \gamma}{f}$$
  
  خواهد بود. 
 

\newpage
\section{ نیم فاصله در Texstudio}
 برای درج نیم‌فاصله در Texstudio باید آن را به‌عنوان یک ماکرو ( که دریکی از تب‌های بالای TeXstudio قرار دارد)  معرفی کنید و سپس برای آن یک کلید میانبر مانند    shift+space  انتخاب کنید.
   کد ماکرو این دستور 
        \lr{  editor.write($''\backslash$u200C$''$) }
 می‌باشد که باید به عنوان SCRIPT انتخاب شود. 
 پس از معرفی آن به عنوان یک ماکرو از قسمت 
 \lr{option => Configure TeXstudio => Shurtcut  =>  Macros }
 می‌توانید برای استفاده از آن یک کلید میانبر انتخاب کنید. شکل  \ref{navimfasele} را ببینید. 
\begin{figure}[H]
	\begin{center}
		\includegraphics[scale=.22]{resources/nimfasele1} 
		\includegraphics[scale=.20]{resources/nimfasele2}
		\includegraphics[scale=.34]{resources/nimfasele3}
		\includegraphics[scale=.24]{resources/nimfasele4}
		\caption{نیم‌فاصله در TeXstudio \label{navimfasele}}
	\end{center}
\end{figure}
\section{ شماره خطوط در TeXstudio}
 برای نشان دادن شماره خطوط در TeXstudio، مسیر زیر را دنبال کنید:
 
\lr{Option => Configure TeXstudio => Showe Advance Option => Ok=> \\Adv. Editore => Show Line Number=> All line Number=> Ok}
\section{ تغییر فونت درمحیط ادیتور TeXstudio}
برای تغییر فونت محیط ادیتور TeXstudio مسیر زیر را دنبال کنید:

\begin{center}
	\lr{Option => Configure TeXstudio =>  ٍEditor=>\\
		Font Family : Times New Roman  \\
		Size font :13=> Ok}
\end{center}

\section{شکل‌ها}
محیط شکل،  محیط جدول و  محیط الگوریتم به ترتیب عبارتند از: 
\begin{align*}
&\rm \backslash begin\{figure\},&~~~&\rm\backslash begin\{table\},&~~~&\rm\backslash begin\{algorithm\}\\
&\rm \backslash end\{figure\}،&~~~& \rm\backslash end\{table\},&~~~& \rm\backslash end\{algorithm\}
\end{align*}
همگی این محیط‌ها، محیط‌های شناوری هستند. بدین معنی که \LaTeX مکان شکل  و جدول شما را مدیریت می‌کند و آن را در بهترین مکانی که ممکن است قرار می‌دهد تا زیر یا بالای شکل با متن مناسبپر شود و زیر یا بالای این محیط‌ها خالی نماند. لذا ممکن است شکل‌ها، جدول‌ها و الگوریتم‌های شما، دقیقا در مکانی که قرار می‌دهید ظاهر نشوند. برای این سه  محیط، آیتم‌هایی برای قرار گرفتن آنها در مکان‌هایی که دوست دارید، وجود دارد که \LaTeX  آنها را در صورت امکان دقیقا به نحوی فراخوانی می‌کند که مطابق میل شما باشد:
\begin{itemize}
\item {[t]}
برای بالا
\item
{[h]}
 برای اینجا
 \item {[b]} برای پایین
 \item 
 {[!htp]}
  برای اینجا  یا بالا
 \item {[!htb}]
  برای پایین یا اینجا
\end{itemize}
  و ... استفاده می‌شود. 
اما گزینه‌ای که در این فایل با قرار دادن [H] به صورت 
\begin{align*}
&\rm \backslash begin\{figure\}[H]\\
&\rm \backslash end\{figure\}
\end{align*}
برای این محیط‌ها وجود دارد، باعث می‌شود که آنها را دقیقا در جایی که قرار می‌دهید،  فراخوانی کنید. البته در این صورت توجه داشته باشید که   ممکن است صفحه قبل یا زیر شکل شما خالی بماند که باید خودتان این موارد را با متن مناسب پر کنید. در صورتیکه  [H] را قرار ندهید، معمولا با چنین مشکلی مواجه نمی‌شوید.


در محیط شکل، فرمت‌های مختلف عکس و همچنین پی‌دی‌اف را می‌توان فراخوانی کرد. یکی از فرمت‌هایی که در برنامه متلب  برای ذخیره‌سازی استفاده می‌شود و دارای کیفیت بالایی می‌باشد، فرمت
 .eps
   است
(برای مشاهده تفاوت کیفیت فرمت
.eps  و
 .jpg تصاویر
  \ref{eig28543t} و  \ref{eig28543} 
   را ببینید). 
   برای اینکه فایل اصلی شلوغ نشود،    عکس‌ها را در پوشه resources که در کنار  فایل‌هایتان قرار دارد، بگذارید و آنها را مانند  مثال‌های زیر، از این پوشه فراخوانی کنید  (فایل .tex  را بببینید). 
\begin{align*}
 &\backslash begin\{figure\}[H]\\
	&\backslash begin\{center\} \\
	&\backslash includegraphics[scale=1]\{resources/camearaman\}\\
&	\backslash caption\{ \\  
		&\text{تصاویر اصلی، مات شده،  مات شده-اختلال یافته  و بازیابی شده  ''مردعکاس``} . \\
	&	\backslash label\{camearaman\}\}\\
	&\backslash end\{center\}\\
&	\backslash end\{figure\} 
\end{align*}
عددی که در بالا در جلوی scale  قرار دارد، عددی است که با تغییر آن می‌توان اندازه عکس را کوچک یا بزرگ کرد. 
متنی که در جلوی دستور 
\lr{$\backslash$caption}
نوشته می‌شود، توضیحی است که برای این شکل در نظر‌گرفته می‌شود. 
برای محیط شکل این دستور باید قبل از فراخوانی شکل و برای جدول، باید قبل از نوشتن  جدول باشد. 

برای اینکه بعدا بتوانید به شکل، جدول و الگوریتم ارجاع بدهید، باید یک برچسب برای هر یک از آنها در نظر بگیرید که همگی آنها باید دقیقا در جلوی 
\lr{$\backslash$caption}
قرار بگیرد به نمونه مثال بالا توجه کنید).

تصاویر اصلی، مات شده،  مات شده-اختلال یافته  و بازیابی شده    ''مردعکاس``    در شکل  
\ref{camearaman}  آورده شده‌است. 
\begin{figure}[H]
	\begin{center}
		\includegraphics[scale=1]{resources/cameraman}\vspace{-1.25cm}
		\caption{   
			تصاویر اصلی، مات شده،  مات شده-اختلال یافته  و بازیابی شده  ''مردعکاس``(نحوه فراخوانی یک عکس از پوشه resources ) 
			\label{camearaman}}
	\end{center}
\end{figure}

\begin{figure}[H]
	\begin{center} 
		\includegraphics[height=.56\textwidth]{resources/solution.pdf}
		\caption{   
			روش‌های مختلف حل دستگاه (فراخوانی یک فایل  pdf )
			\label{solves}}
	\end{center}
\end{figure}

\section{
	فراخوانی یک  کد   متلب
(mfile)}
کد متلب خود را در پوشه resources قرار دهید و آن را شبیه به مثال  زیر فراخوانی کنید:
\begin{LTR}$\backslash$begin\{latin\}\\
	$\backslash$lstinputlisting[language=Matlab]\{resources/solve.m\}\\
	$\backslash$end\{latin\}
\end{LTR}

\begin{latin}
	\lstinputlisting[language=Matlab]{resources/solve.m}
\end{latin}

